Een moestuin op maat van je terras
Sinds de vorige zaai-update zijn de meeste zaailingen zijn nog veel gegroeid. Om zeker ervan te zijn dat alle zaailingen genoeg ruimte krijgen om verder te groeien is het tijd om ze te verpotten. Hoe ik dat aangepakt heb, dat lees je in dit bericht.
Zaailingen verpotten is essentieel
Zaailingen verpotten is heel erg belangrijk. Essentieel zelfs, zou ik zeggen in het huidige klimaat van de Lage Landen. Dat geldt natuurlijk niet voor alle moestuinplanten, maar voor de tomaten, pepers en paprika’s die ik gezaaid heb toch wel.
Zelfs als je deze mediterrane planten in een tuin of serre in de volle grond wil kweken, kan je vaak niet anders dan de zaailingen eerst een of twee keer verpotten. Dat komt omdat we hier vaak nog vorst tot in mei kunnen krijgen. En dat is nu net iets waar deze Zuiderse favorieten niet tegen kunnen.
Door de zaailingen die je later wil uitzetten te verpotten, zorg je ervoor dat ze genoeg ruimte krijgen om te groeien en een gezond wortelstelsel aan te maken. Tegelijkertijd kan je nog heel gemakkelijk alle belangrijke groeifactoren, zoals licht en temperatuur controleren. Op die manier ben je zeker ervan dat je sterke, gezonde planten kan planten na de laatste vorst.
Wacht niet te lang met verpotten
Als jij zoals ik meerdere zaden in hetzelfde potje gezaaid hebt, dan kan je best niet te lang wachten met het verpotten van je zaailingen. Voor mij is het verschijnen van het tweede paar echte blaadjes het teken om de zaailingen te verpotten.
De belangrijkste reden om niet te lang te wachten is het in de knoop raken van de wortels van de zaailingen. Hoe langer je wacht, hoe moeilijker het vaak is om de wortels van elkaar los te krijgen. En hoewel gezonde wortels wel wat kunnen weerstaan, is het mijns inziens altijd beter om het wortelgestel van de zaailingen zo weinig mogelijk te verstoren.
Verpotten: zaailingen scheiden
Het proces voor het verpotten van zaailingen is vrij eenvoudig. Je moet gewoon een beetje voorzichtig zijn wanneer je de jonge zaailingen in je handen neemt. Verder is het raadzaam om ervoor te zorgen dat je alles wat je nodig hebt bij de hand hebt, want je wil je zaailingen niet te lang open en bloot laten liggen.
Naar aanloop van het verpotten, laat ik de grond een beetje uitdrogen. Niet volledig natuurlijk, maar net wat droger dan je hem gewoonlijk wil. Dat maakt het scheiden van de zaailingen een stuk gemakkelijker.
Neem de zaailingen, inclusief de volledige kluit, uit het zaaipotje. Zoals vele andere moestuinliefhebbers, vind ik het gemakkelijker om mijn vingers te gebruiken om de stelen van de zaailingen te scheiden en tegelijkertijd de aarde wat tegen te houden. Dat zie je hierboven.
Daarna keer je het potje om en maak je de onderkant en de zijkant voorzichtig los. Als alles goed gaat schuift het potje snel en in alle eenvoud van de kluit af. Je houdt dan mooi de kluit en de zaailingen over, zoals je hieronder kan zien.
De wortels van deze zaailingen zagen er prachtig uit. Helder en gezond van kleur, niet te dun, en duidelijk nog niet potgebonden. Dat laatste kan je afleiden als je ziet dat de wortels al meerdere cirkels rond de onderkant van de kluit hebben gemaakt. Aangezien we dat wortelgedrag willen vermijden, wacht je dus best niet te lang met het verpotten.
Vervolgens scheid je voorzichtig de wortels van de zaailingen en leg je elke zaailing op een veilige plek. Ik gebruik tijdens het verpotten een schaal van een grote pot als werkblad. Het spreekt voor zich dat het beter is om pot per pot af te werken, dan eerste alle zaailingen open en bloot op je werkblad uit te stallen.
Verpotten: elke zaailing een eigen pot
Het kiezen van nieuwe potten voor de zaailingen hoef je niet te overdenken. Veel tuiniers gebruiken daarvoor de typische zwarte P9-potjes. Die zijn heel erg geschikt om je zaailingen de komende weken groot te brengen.
In dit geval heb ik zelf, zoals je hieronder kan zien, voor andere potjes gekozen. Ik had er namelijk nog een heleboel liggen van vorig jaar. Bovendien is het wat gemakkelijker om de plantjes uit elkaar te houden omdat deze potten verschillende kleuren hebben. Het volume en de grootte van deze potten komt weliswaar grosso modo overeen met die van de P9-potten.
Als je een pot gekozen hebt, dan vul je de gekozen pot met grond. Het is af te raden om deze keer (opnieuw) voor zaaigrond te kiezen, aangezien de plantjes stilaan wel wat voeding nodig hebben. Ik heb voor dezelfde uitgeputte potgrond gekozen, maar ik heb ongeveer 20 à 25% bodemverbeteraar (op basis van wormencompost) eraan toegevoegd als experiment.
Vervolgens maak je met je vinger een gat in het midden van de pot. Daarin laat je voorzichtig de zaailing zakken, alvorens de grond voorzichtig dicht te drukken.
Tomatenplanten mag je gerust wat dieper planten, maar in deze fase zorg ik ervoor dat ik toch nog ongeveer een halve centimeter tussen de zaadlobben (de eerste blaadjes) en de grond bewaar. Dat betekent dat ik elke zaailing ongeveer een halve centimeter tot een centimeter dieper geplant heb.
Ten slotte geef je je zaailing een ruime hoeveelheid water (zonder daarmee te overdrijven natuurlijk). Op die manier zorg je niet alleen ervoor dat de aarde goed aansluit op de wortels, maar je geeft de zaailing precies wat hij nodig heeft na de kleine shock die je mogelijk veroorzaakt hebt tijdens het verpotten.
Zullen mijn zaailingen het verpotten overleven? Ontdek dat en nog veel meer de komende dagen en weken op terrastuinieren.be.
Heb je vragen of opmerkingen? Laat gerust een bericht achter onder deze post. Ik reageer op al jullie berichten!