
Een moestuin op maat van je terras

Een moestuin op maat van je terras

De vogels fluiten je vrolijk wakker, de zon schijnt en de geur van vers loof hangt in de lucht: de lente is in aantocht. Voor veel tuiniers en tuin-enthousiasten is dat het eerste teken dat het weer tijd is om de tuin in orde te brengen. Voor mij, als moestuinliefhebber is het hét signaal bij uitstek om te beginnen zaaien.
Zaaien in de lente staat voor veel moestuinhouders in de agenda. Als jij, zoals ik, enkel een terras of een balkon hebt voor je moestuin, dan is dat vaak toch nog nét wat anders dan voor iemand met een grote tuin.
In het bijzonder moet je rekening houden met de plaats die je hebt. Dat geldt niet alleen voor de plaats die je hebt voor al je volgroeide planten, maar ook voor de plaats die je hebt om zaailingen op te kweken. Met name als je in een appartement woont, kan het moeilijk zijn om goed verlichte plekken te vinden, die je dan ook nog eens kan gebruiken voor je zaailingen.
Hieronder gids ik je door de beslissingen die ik dit jaar genomen heb.
Wat ga je zaaien? Een verdraaid moeilijke vraag voor de meeste tuiniers. Zeker als je enthousiast bent en vaak eens wat nieuws wil proberen.
Voor mij waren enkele zaken wel meteen duidelijk: ik wil sowieso kerstomaten, paprika’s en pepers. Mijn kerstomaten deden het vorig jaar immers uiterst goed. ‘Gewone’, grote tomaten daarentegen, die leken het vorig jaar niet zo goed te doen.
Maar dan kom je in de winkel en dan is daar al die keuze. Welke soorten kerstomaten wil je zaaien? Ga je voor veilig en klassiek, of durf je wat exclusievere soorten te kiezen?

Vorig jaar heb ik gemerkt dat ik gerust drie tomatenplanten per grote bak kan planten, zonder dat ze elkaar in de weg staan. Daarom wil ik dezelfde opstelling als vorig jaar (over eerste jaar terras tuinieren schrijf ik later nog) aanhouden: drie grote bakken op de terrasrand. Dat betekent dat ik plaats heb voor negen tomatenplanten (3 x 3).
Het was dan ook een logische conclusie om dit jaar voor drie verschillende soorten te kiezen. Dat werden de Sweetie, de Crokini en de Black Cherry. Aangezien ik nog wel wat extra plaats heb en al heel veel over de Tiny Tim balkontomaat gelezen heb, heb ik ervoor gekozen om daarmee dit jaar te experimenteren.
Niks zo lekker als een verse paprika uit eigen tuin. Vorig jaar was ik te laat met het zaaien van paprika’s. Dat had dus niets opgeleverd, maar dit jaar zijn we op tijd erbij en starten we met nieuwe moed!
Paprika’s zijn weliswaar vaak vrij groot (en voor de tomaten ging dat niet zo goed). Daarom hou ik het op twee verschillende soorten: de Solero F1 Hybride, een typische paprika in vorm en kleur, en de Lipari F1 Hybride, een langwerpige paprikasoort.
Om de paprikaplanten voldoende water, voeding en ruimte te kunnen geven, ben ik van plan om ze individueel in middelgrote potten te planten. Hopelijk krijg ik daarmee een verrukkelijke oogst in de loop van de zomer.
Pikant eten is niet voor iedereen, maar ik hou ontzettend veel van pikant. Bovendien is een peper in zoveel recepten als smaakmaker toe te voegen dat je het in geen enkele keuken zou mogen missen. Het zal dan ook niemand verwonderen dat pepers niet aan mijn terrastuin mogen ontbreken.
Het aanbod aan pepersoorten in mijn lokale AVEVE was niet zo groot, dus ik heb het – voorlopig – op twee klassiekers gehouden: de Jalapeno en de Spaanse lange, rode peper.
Het zaaiproces verliep relatief eenvoudig. Je leest overal artikels over de ideale zaaigrond, de optimale temperatuur en de perfecte belichting, maar vaak gaat dat over enkele procenten impact. Ik laat me alleszins niet ontmoedigen omdat ik niet over de perfecte omgeving beschik.
Zoals je hieronder kan zien, zaai ik voornamelijk in uitgewassen, plastic bekers (oorspronkelijk van ijskoffie). Het bijkomende voordeel is dat ze in hun oorspronkelijke kartonnen traytjes gemakkelijk te verplaatsen zijn. Je kan natuurlijk altijd een speciaal daarvoor gemaakte zaaitray kopen, maar dat hoeft dus niet per se.

Als zaaigrond gebruikte ik gewoon de overwinterde potgrond van vorig jaar. Ook dat vinden sommigen een absolute don’t, maar laten we even praktisch zijn. Als je geen indicatie van ziektekiemen hebt gehad vorig jaar, dan ga je voor je balkon- of terrastuin niet al die potgrond weggooien. In mijn geval ging het over meer dan 300 liter!
Zodra alle zaadjes voorzichtig bedekt waren met een halve centimeter aarde, kreeg elk kopje voorzichtig wat water met de plantenspuit. En daarna waren ze klaar om te ontkiemen op mijn salontafel. Bij mij in de woonkamer is het, zeker met al die zonneschijn van de laatste tijd, gemiddeld 20° tot 21°. Zeker warm genoeg voor de meeste zaden om te ontkiemen.
Eens dat dat allemaal achter de rug is, dan resten je er nog maar twee belangrijke dingen. Eerst en vooral moet je ervoor zorgen dat de grond niet uitdroogt; dat vinden ontkiemende zaden echt niks. En daarna is het vooral wachten.
Ben je benieuwd naar het resultaat? Kom dan geregeld terug naar terrastuinieren.be. Ik hou jullie op de hoogte van elke nieuwe stap in het proces!
Heb je vragen of opmerkingen? Laat gerust een bericht achter onder deze post. Ik reageer op al jullie berichten!